قهوهٔ گواتمالا

آنتیگوا دره‌ای آتشفشانی در جنوب گواتمالا است که قهوهٔ آن به بادی متوسط، اسیدیتهٔ روشن و نت‌های شکلات تلخ، دارچین و ادویه شناخته می‌شود. خاک غنی از پومیس آتشفشان فوگو، آب‌وهوای خشک با نوسان دمای شبانه‌روزانه زیاد و ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ متری، طعمی پرمایه و پیچیده می‌سازد. آنتیگوا یکی از ۸ منطقهٔ قهوه‌خیز گواتمالاست.

قهوهٔ گواتمالا طعمی متعادل با اسیدیتهٔ روشن، بادی متوسط و نت‌های شکلات تلخ، دارچین، فندق و گاه کارامل دارد. منطقهٔ آنتیگوا شکلاتی‌تر و ادویه‌ای‌تر است، در حالی که منطقهٔ هوهوئه‌نانگو (Huehuetenango) اسیدیتهٔ روشن‌تر و نت‌های میوه‌ای دارد. این تعادل طعمی، گواتمالا را برای اسپرسو و روش‌های فیلتری یکسان مناسب می‌کند و یکی از پایه‌های ترکیب‌های اسپرسوی جهان است.

قهوهٔ گواتمالا به‌خاطر تعادل اسیدیته و بادی، برای اسپرسو، V60 و موکاپات یکسان مناسب است. رست متوسط بهترین تعادل بین شیرینی و اسیدیته را تولید می‌کند. برای اسپرسو، رست متوسط-تیره با شیر هماهنگ می‌شود؛ برای V60، رست متوسط-روشن اسیدیتهٔ شکلاتی و دارچینی را برجسته می‌کند. حرارت آب ۹۲ تا ۹۴ درجه بهتر است.